Bu Başka Bir Şeye Benzemiyordu

Sabah her zamanki sabahlar gibi değildi…

Rutini her zamanki rutin gibi olamıyordu…

Bir başkaydı ...

Kendini boş bir çuval gibi hissediyordu.

Bıraksalar bütün gün yatakta kalabilirdi.

Buz gibi havada biraz yürüyüş iyi gelir diye düşündü.   

Üstünü değiştirmesi, kahvaltı yapması ve çıkması gerekiyordu.

Olmuyordu.

O gün her şey ağır geliyordu. İçi hiçbir şey almıyordu.

Karnı aç olması iyi hissettirmiyordu.

İçtiği çay boğazına düğümleniyordu.

Elinde tuttuğu çatala anlamsız bakıyordu.

Cebindeki haberlere bakmaktan kendini alamıyordu.

Bakmaktan da keyif alamıyordu.

Gördüklerinden görmediklerine uzanan bir pencere vardı.

Birileri zulmediyordu.

Birileri acı çekiyordu.

Zulmedenin çektirmek istediği acı başkaydı.

Zulme uğrayanın üzüntüsü başka…

Zulmedenin zulümden aldığı zevk başkaydı.

Zulüm görenin gururu başka…

Birisi tüm gücünün arkasına sığınıyordu.

Birisi ise sadece imanının…

Birilerinin zafer hırsı

Diğerinin sükunetinde yok oluyordu…

Bu başka bir şeye benzemiyordu.

Birilerinin gördüğü zulme karşı tebessümü vardı.

Zulmeden bununla başa çıkamıyordu.

Bir amacı olan insan…

“Elinden geleni ardına koyma.

Hayat amacımdan tatminkarım.” diyordu.

Evimi aldın yetmedi mi?

Aç bıraktın,

Yoksunluk yaşattın,

Soydun, hırpaladın, işkence ettin.

Kocamı, karımı, anamı, babamı kardeşimi, amcamı, yengemi bombalar altında bıraktın.

Çocuklarımı, bebeğimi öldürdün.

Yetim, öksüz yalnız mı bırakmak istedin? 

Bırakabildin mi?

Bu başka bir şeye benzemiyordu…

O kadar travmanın içerisinde başka bir yerde olmak istemiyordu.

Kaçmak mı? Aklına gelmiyordu.

Bir amaç vardı.

Çok sağlamdı.

Ortak bir dil vardı. Ortak bir yaşam amacı.

Çocuklar başka konuşuyordu. Başka bir duruş vardı.

Yetiştiren hangi amaçla yetiştirmesi gerektiğini biliyordu.

İnsanı imrendiren,

İnsanı kendine getiren,

İnsanı utandıran, 

Ve insanı merak ettiren…

Zulüm gören başkasıydı. Ders alan başkası…

Zulüm edenin hakaretleri vardı, iftirası vardı.

Zulüm gören “o iftiranın karşılığını bende göremeyeceksin” tavrı.

Almak isteğini almaya gücün yetecek mi?

Sende olmayanı, sende barınmayacak olanı nasıl alabilirsin ki?

Diyordu….

Ve bu başka bir şeye benzemiyordu.

Göründüğü gibi değildi.

Aç bırakılan başkasıydı aç olan başkası

Huzuru kaçırmak isteyenin huzuru yoktu rahatı çoktu

Rahatı kaçırılmış olanın huzuru çoktu.

Güçlü görünen başkaydı.

Asıl güç ise başkasında.

Bu eminlik nereden geliyordu?

Zalimler gücün sahibinin kendileri olduğunu zannediyordu.

Anlamıyordu gerçek gücün sahibini…

Ve bilmiyordu gerçek gücün sahibinin adaletini….

💧 

Deneyimsel Tasarım Öğretisi ve Karar temalı blog

Deneyimsel Tasarım Öğretisi, insanın amacını amaç edinmiştir. 
Hayatta mutlu ve başarılı olmak...

" İnsanoğlunun, yeryüzünde var olduğundan beri, en büyük dostu ve düşmanı hiç değişmedi. Aynadaki kişi..."  Yahya Hamurcu

Kim Kimdir İnsan Tanıma Sanatı

İlişkilerde Ustalık

Başarı Psikolojisi

Sakınmada Ustalık

Designer (Strateji Tasarımcılığı)

💧