Birine bir hata yaptığımızda ve pişman olduğumuzda peşinden koşarız.
“Lütfen beni affet Rıfkı… Kalbini kırdım, yüzünü çevirme benden!”
Olumlu geri dönüşte, o bizi affettiğinde ise içimiz rahatlar.
“Oh be, beni affetmese ne yapardım?”
Anlamlı bir cümle değil mi?
Peki; Gözümün görmesini sağlayan,
Çabam olmadan organlarımı hareket ettiren,
Hüznümü, mutluluğumu bana anlamlandıran,
Her sabah gözlerimi açtıran, nefes almama izin veren,
Bana Rıfkı’nın kalbini kırdığımdaki hissi veren, kalbimde ona karşı yanlışlık hissettiren,
Beni Yaratanın peşinden ne kadar koşuyorum?
Ne kadar yalvarıyorum?
Kibirli davrandığım için…
Beğenilme isteğim çok olduğu için…
Elimdekini bölüşmediğim için…
Doğru konuşmam gerektiği yerde, sustuğum için…
Susmam gereken yerde, konuştuğum için…
Komşumun kapısını çalıp hatırını sormadığım için…
Beni karnında taşıyan annemi günlerce aramadığım için…
Aç olan birisini gördüğümde sırt çevirdiğim için…
Uyanık olduğum her an sadece sevdiğim adamı ya da kadını düşündüğüm için…
Hayata gelme amacımı unuttuğum için…
Ne çok şey vardı düşünecek…
Birçok insan benzer hataları yapar.
Diğer yaratılanlara özür dilemekle, yalvarmayla geçer ömrü
‘Affet beni, öyle demek istemedim.’
Pişmanlığını kendi gibi yaratılana karşı yaşar.
Peki;
Senin pişmanlıkların kime?...
Hala nefes alabiliyorsak, hiçbir şey için geç olmadığını fark etmek gerekmiyor mu?
Seni Yaratan senden ümidini kesmiyor…
Senden sebep oluşturmanı istiyor…
Pişmanlıklarının doğru yere olmasını,
Pişmanlıklarının tövbeye varmasını bekliyor…
Pişmanlıklarının, davranış değişikliğine döndüğünü,
Seni dününden daha iyi olmaya sevk ettiğini görmek istiyor…
Ancak o zaman şu cümle, çok daha anlamlı oluyor…
“Oh be, beni affetmese ne yapardım?”
💧
Deneyimsel Tasarım Öğretisi ve Karar temalı blog
Deneyimsel Tasarım Öğretisi, insanın amacını amaç edinmiştir.
Hayatta mutlu ve başarılı olmak...
Deneyimsel Tasarım Öğretisi ve Karar temalı blog
Deneyimsel Tasarım Öğretisi, insanın amacını amaç edinmiştir.
Hayatta mutlu ve başarılı olmak...
Kaleminize sağlık
YanıtlaSilNe kadar kıymetli bir duyguyu, insani bir duyguyu, Pişmanlık duygusunu yazmışsınız. Ellerinize sağlık.💐
YanıtlaSilÇok kıymetli bir duygu
ama doğru yere koyduğunda, davranış değişikliğine döndüğünde, seni dününden iyi ettiğinde
kıymet kazanıyor. Daha az hata yapmaya, o az hatada bile daha çok pişman olmaya başılyor insan, çünkü lehine bir duygu.
Ve ne yazık ki hatayı düzeltmedikçe pişmanlık duygusunu yitirmeye başlıyor, yitirdikçe hataları daha da artıyor…
Pişman olabilmek, güzel bir özellik. Meger karşımdakinin beni affetmesinden daha önemli olanin farkında olmakmış
YanıtlaSilPişmanlıklarını doğru yere konumlandırabilmek…
YanıtlaSilKaleminize sağlık..💐
YanıtlaSilİnsanın o varlığa vermiş olduğu kıymetinin işareti değil midir tam da bu çaba? Kimin beni affetmesi, benimle olması, benden uzaklaşmamış olması önemli benim için?...
YanıtlaSil‘Pişmanlık,insanın kuyudaki ipidir.’YH
YanıtlaSilVefa varsa şükür, şükür varsa pismanlikta vardır. Zittinda nankörlük, vefasızlık vardır
YanıtlaSilElinize sağlık. Çok önemli bir duygu. İnsan pişman olmayacağı işler yapmak ister, dikkat eder. Pişmanlığın acı verdiğini düşünür. Önemli olan ise o pişmanlıktan ders çıkarması, bir daha yapmamaya özen göstermesidir. Çok teşekkürler 💐
YanıtlaSilGerçekler... Kaleminize sağlık :)
YanıtlaSilPişmanlık,geri dönüş ipi .Hep yanımda olduğunu bildiğim. Ve insanlardan boşuna ümit ettiğimi bildiğim gibi...
YanıtlaSilNe büyük bir lütuf.
Kaleminixe sağlık
YanıtlaSilKaleminize sağlık💐
YanıtlaSilPişmanlığımız kime? Çok önemli, Merhameti sonsuz olan Yaratana olunca fayda veriyor, güçlendiriyor, kendini ve karşındakini iyi ediyor. Gerçekten Pişman olan, samimi duygularıyla pişmanlığını yaşayan, telafi etmeye çalışan ve bir daha yapmamaya çabalayan insanlar dününden daha iyi olmaya başlıyor.
İnşaALLAH doğru kişiye pişman olanlardan olabiliriz 🤲🏻
YanıtlaSil