Keşke

 

Gecenin karanlığında bir yandan gözyaşlarını silerken bir yandan otobüs durağına doğru hızla yürüyordu Canan. Nişanlısı Ahmet’le geç vakte kadar süren düğün alışverişi sonrası okkalı bir kavga etmişlerdi. Ahmet, saatin geç olmasına bakmadan parmağındaki yüzüğü fırlatarak Canan’ı caddenin ortasında bırakıp gitmişti. Neye uğradığını şaşıran Canan’ın otobüsü, durağa varır varmaz gelmişti. Otobüste yer bulunca oturur oturmaz başını cama yaslayıp az önce olanların şokunu atlatmaya çalıştı. Sevdiği adam, O’nu basit bir tartışmanın sonucunda bu kadar hızlıca terk etmişti işte.

Canan’la Ahmet iş yerinde tanışmışlardı. Ahmet, Canan’ın işe başladığı birimin sorumlusuydu. Her sabah ofise girerken heybetle ‘’Günaydın ekip!’’ deyişi, o etkileyici ses tonu Canan’ın kafasında ilk günden itibaren yankılanmaya başlamıştı. Ahmet’te Canan’ı çeken ama tanımlayamadığı bir şeyler vardı. Ahmet’in elle tutulur doğru davranışlarına pek az rastlasa da O’nu çekici buluyordu. Günden güne O’na duyduğu ilginin artmasına hakim olamıyordu. Elbette Ahmet de kendisine duyulan bu ilginin farkındaydı...

Bir gün şirketin üretim bölümünde personellerle ilgili bir sorun yaşanmıştı. Üretim müdürü ile Ahmet arasında yaşanan kavgadan dolayı Ahmet, şirketin en ihtiyacı olan dönemde iş yerini yüz üstü bırakıp gitmişti. Canan da tüm olup bitene şahit olmuştu. Aslında daha önce de Ahmet’in bazı yanlış davranışlarına şahit olmuştu. Ama yine de Ahmet’in gidişine çok üzülmüştü. Artık şirkete daha az istekli gidiyordu. Bir gün dayanamayıp ona mesaj atmış ve ilişkileri o dönemlerde başlamıştı.

Şimdi de ‘’Keşke hiç başlamasaydı!’’ diyerek kendine kızıyordu Canan. İlişkilerinde çıkan tüm sorunları Canan’ın verdiği tavizlerle çözmüşlerdi. Ama onun için verdiği tüm emekleri Ahmet 5 dakikada çöp edip gitmişti.

Şu hayatta insanoğlunun ne kadar çok ‘’keşke’’leri var, öyle değil mi? ‘’Keşke’’ diye söze başladığımız her cümle aslında pişmanlığımızı ifade eder:

‘’Keşke bunu yapmasaydım!’’

‘’Keşke şunu almasaydım!’’

‘’Keşke böyle konuşmasaydım!’’

‘’Keşke daha çok uğraşsaydım!’’

Peki insan neden pişman olacağı şeyleri yapar? İşin başında sağlıklı karar almasının ve keşkelerinin olmaması için ne yapmalı? Nasıl yapmalı?

Bir şeyi istemek dolayısıyla o şeye açlık duymak ve ona doğru hareket etmek insanın temel iç güdüsüdür. İnsanın giyinme, barınma, yeme ve içme gibi ihtiyaçları dışında beğenilmek, kabul görmek, sevilmek gibi ihtiyaçları da vardır. Yani bu açlık maddi ya da manevi olabilir. Tadında bırakıldığında ve asıl ihtiyaca ulaşmak istendiğinde isteklerimizin olması bir problem değildir. Fakat ihtiyaç diye gördüğümüz şeyler sınırsız isteklere dönüşmüşse yani olmazsa olmaz hale getirmişsek artık sorun başlar. Artık nefsimiz bizim kontrolümüzden çıkmıştır. Öncesinde kontrol edebilirken şimdi kontrolsüz bir araç gibi hızla gitmektedir. Bunun sonunda kaza yapacağı aşikardır. İnsanın keşkeleri de bu kazaları yaşadıktan sonra başlar.

Yanlışlarına şahit olduğu kişiyle sırf ondan hoşlandığı için ilişki başlatması,

İşiyle ilgili yaptığı kontrolsüz büyüme hamleleri,

Evi ile ilgili yaptığı kontrolsüz harcamalar, lüks tüketimler,

Ailesi için çalıştığını söylerken, ailesinden uzaklaşması ve nihayetinde ilişkilerin bozulması,

Kısacası dengenin bozulması ve insanın bu noktaya geldikten sonra başlayan ‘’keşke’’leri...

Peki insan hayatını pişmanlıklarla geçirmeden isteklerine hakim olabilmeyi ve sağlıklı düşünebilmeyi nasıl öğrenebilir?

💧 

Deneyimsel Tasarım Öğretisi ve Karar temalı blog

Deneyimsel Tasarım Öğretisi, insanın amacını amaç edinmiştir. 
Hayatta mutlu ve başarılı olmak...

" İnsanoğlunun, yeryüzünde var olduğundan beri, en büyük dostu ve düşmanı hiç değişmedi. Aynadaki kişi..."  Yahya Hamurcu

Kim Kimdir İnsan Tanıma Sanatı

İlişkilerde Ustalık

Başarı Psikolojisi

Sakınmada Ustalık

Designer (Strateji Tasarımcılığı)

💧