DÜŞÜNME MESAİSİ

Sararmış yapraklar bahçe zeminini adeta bir halı gibi kaplamıştı. Rüzgârın çıkardığı sesler eşliğinde çayını yudumlarken uzaklara dalmıştı Cemre. Bazı mevsimleri cam kenarından izlemek ona büyük bir keyif veriyordu. Ancak bu sefer manzarayı izlerken aklına düşenler pek keyif alınacak şeyler değildi. Beş yıllık evliliği boyunca tüm yaşadıkları sanki bir film şeridi gibi gözünün önünden geçiyordu. Kulaklarında ise son kavgalarında eşinin kurduğu cümle yankılanıyordu:

“Öğrenemedin Cemre, bir türlü öğrenemedin!”

Eşinin söylediklerinde bir doğruluk payı olabilir miydi? Bu sorunun cevabı kavga anında kesinlikle “hayır”dı. Ama şimdi Cemre kendisiyle baş başa kalmıştı. Öfkesi durulunca sağlıklı düşünmeye başlamıştı. İç sesi bir anlaşmazlık olduğunda taraflardan birinin tamamen hatasız olamayacağını fısıldıyordu.

Peki neydi Cemre’nin öğrenemediği şey? Aslında birbirlerini çok seviyorlardı. Neden birbirleriyle geçinememek konusunda ısrarcıydılar?

Bu sorular zihninde dönüp dururken Cemre, çalan kapı sesiyle irkilmişti. Gelen, hem kuzeni hem çocukluk arkadaşı Zeynep’ti. Normalde hafta içi bu saatlerde iş yerinde olması gerekirdi. Kapıda Zeynep’i görünce hem şaşırmış hem de telaşlanmıştı.

“Hayırdır Zeynep’ciğim? Bugün işe gitmedin mi? Ne oldu? Yönetici sorun mu çıkardı, yoksa Mert’le ilgili bir sorun mu var?” diye peş peşe sıraladı sorularını.

Zeynep, Cemre’nin şaşkın bakışları arasında kaçarcasına içeri girerken bir yandan da yorgun bir sesle ona cevap vermeye çalışıyordu:

“Anlatırım, biraz soluklanmaya ihtiyacım var.”

Sahi, neden dinlenmesine fırsat vermeden hemen sorular sormaya başlamıştı ki? Cemre bir anda Zeynep’i gelir gelmez soru yağmuruna tuttuğunu fark ederek geri çekildi.

Cemre ne olduğunu anlamaya çalışırken Zeynep’e su ikram edip onu rahatlatmak aklına bile gelmemişti. O sırada Cemre mutfağa geçip suyunu almıştı bile. Biraz kendine geldikten sonra Zeynep anlatmaya başladı:

“Uzun zamandan beri o şirkette çalışıyorum ve ne kadar emek verdiğimi sen de biliyorsun. Yeni gelen yönetici, evlilik hazırlığı için alışverişe çıkmama izin vermedi. Her zaman izin isteyen veya işten kaytaran biri olmamama rağmen halimden anlamadı. Bu tarz anlayışsızlıkları defalarca başka konularda da yapmıştı. Sabretmeye çalışıyordum ki bana kapıyı gösterdi bile. O yüzden sabah ofisten eşyalarımı alıp çıktım. Bu moralle eve gitmek istemedim, önce sana uğrayayım konuşmak istedim.”

Cemre, Zeynep’in durumuna üzülmüştü ama o an ne diyeceğini bilmiyordu. Onu rahatlatmak için birkaç cümle kurabilmişti. Sonrasında mutfağa gidip iki fincan kahveyle geri döndü. 

Zeynep, tepsiden kahvesini alırken bir yandan da yüzünde hafif bir tebessümle konuşmaya devam ediyordu:“Ellerine sağlık canım. Biliyorsun, böyle üzüldüğüm zamanlar mide ağrılarım artıyor. Bu yüzden pek kahve içemiyorum ama zahmet etmişsin, o yüzden senin hatırın için içeceğim.” 

Zeynep kahvesinden bir yudum alırken Cemre ise onun kahve içemeyeceğini düşünmemiş olmanın mahcubiyetini hissetti. Kendini zorlayarak da olsa kendi kahvesinden bir yudum aldı. Cemre’nin biraz düşünceli olduğunu görünce Zeynep ona sorular sormaya başladı:“Eee, sen anlat Cemre’ciğim. Böyle çat kapı geldim ama ne yapıyordun, işlerin var mıydı?” “Yoktu canım, iyi ki geldin. Seninle konuşmak bana da iyi geldi…” 

Zeynep biraz daha oturduktan sonra kalkmıştı. Cemre için yeniden düşünme vaktiydi. Düşündükçe bir şeyleri fark etmeye başlıyordu; bu da onun içini rahatlatıyordu.“Galiba sorularımın cevapları yavaş yavaş geliyor,” dedi kahvesini bitirirken.Soru varsa cevap vardı. Hayatın ona bu konu hakkında vereceği diğer mesajları da sabırsızlıkla bekleyecekti. Hemen kahve fincanlarını toparladı, eve geliş saati yaklaşan eşi için güzel bir sofra kurmak üzere mutfağa doğru yöneldi.

İnsan, karşısındakinin ihtiyacını merak ettikçe öğrenmeye başlar. İlişkide olduğu kişinin sevdiği ve sevmediği şeyleri, ihtiyaçlarını fark ettiğinde öngörülü olup daha isabetli adımlar atabilir. Böylece ilişkiler daha tartışmalardan uzak, yormayan bir hale dönüşür. İlişkilerinin kalitesi daha üst bir seviyeye çıkar. 

Bu yüzden insan, aktarıma geçmeden önce karşıdakinin ihtiyacını fark etmeli. Bunun için önce dinlemeli.Cemre de bunları fark etmenin mutluluğu ile eşinin en sevdiği yemeği yapmak üzere harekete geçti.

💧 

Deneyimsel Tasarım Öğretisi ve Karar temalı blog

Deneyimsel Tasarım Öğretisi, insanın amacını amaç edinmiştir. 

Hayatta mutlu ve başarılı olmak...

" İnsanoğlunun, yeryüzünde var olduğundan beri, en büyük dostu ve düşmanı hiç değişmedi. Aynadaki kişi..."  Yahya Hamurcu

Kim Kimdir İnsan Tanıma Sanatı

İlişkilerde Ustalık

Başarı Psikolojisi

Sakınmada Ustalık

Designer (Strateji Tasarımcılığı)

💧